De bijen van Transsylvanië

EEN BIJENLINT VAN ROEMENIË NAAR NEDERLAND

Roemenië is de op drie na grootste exporteur van wilde honing in Europa. Mens en natuur leven hier in harmonie met elkaar waaruit een gezonde honingoogst voortvloeit. Door een onwaarschijnlijk grote diversiteit aan wilde planten heeft de honing in Roemenië een hoge kwaliteit en een unieke smaak. Er is weliswaar een probleem. Het gaat wereldwijd niet goed met de honingbij. Dit heeft niet alleen gevolgen voor de honingbij, maar ook voor onze voedselindustrie. De globale bijensterfte houdt imkers, onderzoekscentra en politiek al geruime tijd bezig.

Transsylvanië is één van de weinige gebieden in Europa waarin de uitgestrekte natuur nog weinig aangetast is door landbouwpesticiden, infrastructuur en verstedelijking.
Wat is het verschil voor het welzijn van de bij tussen Roemenië en Nederland? Wat kunnen wij leren van de bijen en imkers in Transsylvanië en hoe kunnen wij die kennis toepassen in tussenliggende landen en ons eigen land.

The bees of Transylvania van Valentijn Studios op Vimeo.

In september 2014 reisde een filmploeg af naar Roemenië om hierover een film te maken als onderdeel van Het Huis van Vriendschap Cinema Project. Tevens werd er een klein bijenhotel geplaatst dat symbool staat voor een bijenlint van de Transsylvanische alpen naar Nederland.
Rondom dit lint zal het ‘Bijenlint Zwolle’ mensen informeren en inspireren over het belang van de samenwerking tussen de mens en de honingbij.

FOTOBLOG VAN DE FILMCREW

In de voorbereidingen van dit project is er een wereld voor ons open gegaan over het magische landschap van Roemenië en over de manier waar mens en natuur nog in harmonie met elkaar leven. Om deze reden hebben wij de filmcrew gevraagd om een fotoblog bij te houden van hun avontuur en te delen in hun ervaringen.
Zij hebben tijdens hun reis in september, een ‘behind the scenes’ bijhouden over hun avonturen in Roemenië.

photoblog2

EVEN VOORSTELLEN…

Als filmmaker en fotograaf is Paul sinds de oprichting betrokken bij de projecten van het Huis van Vriendschap.
Samen werken wij aan ideeën en concepten, om de kracht van vriendschap in te zetten om anderen en elkaar op grotere hoogte te tillen.

paul-portret5

10-08-2014

“Twee maanden geleden sprak ik tijdens een brainstorm sessie met het Huis van Vriendschap over het verhaal van de honingbij. Na veelvuldig onderzoek werd duidelijk dat door verschillende factoren het verhaal van de honingbij een treurige wending neemt. Samen besloten we dit verhaal onder de aandacht te brengen en op zoek te gaan naar een manier om het wonderlijke beestje te helpen. Na talloze gesprekken en Skype sessies besloten we om het verhaal van de bijenhouders in Roemenië te adopteren.
Ik wil graag het Huis van Vriendschap bedanken voor het vertrouwen om met dit verhaal te werken en zou graag onze ervaringen die we opdoen in Roemenië delen door middel van dit fotoblog.

Met vriend-elijke groet,
Paul E. Visser”

We zijn gearriveerd. Na een slopende tram, bus, trein, vlieg -en autoreis en een welverdiende nachtrust, is dit het resultaat van alle moeite. Het uitzicht over het adembenemende Roemenië…

We zijn gearriveerd. Na een slopende tram, bus, trein, vlieg -en autoreis en een welverdiende nachtrust, is dit het resultaat van alle moeite. Het uitzicht over het adembenemende Roemenië…

02

In het midden van Transsylvanische Karpaten ligt Miercurea Ciuc, ons verblijf voor de komende 6 dagen en één van onze prachtige filmlocaties.

03

Links op de foto is één van de orthodox christelijke kerken te zien en huisvest de meest beoefende religie in Roemenië. In delen van Roemenië slaan de inwoners zelfs in de bus een kruis als deze een kerk passeert. Gevolg, men is druk doende de gehele rit kruizen te slaan door de vele kerken die Roemenië telt.

04

Eén van de meest opvallende taferelen die we keer op keer tegen kwamen, waren de landbouwers die nog altijd gebruik maken van paard en wagen. Iets dat in 2014 in Nederland niet denkbaar is maar hier de normaalste zaak van de wereld blijkt te zijn.

05

Door heel Transsylvanië zijn bronnen te vinden met mineraalwater. Mensen komen hier met lege waterflessen om deze te vullen vanwege de gezonde werking van het water. De typische kleur komt door de hoge concentratie ijzer die in het water aanwezig is. Dit geeft tevens een metaalachtige smaak maar lest prima de dorst na een dag hard werken…

06

Geboren in Roemenië (inmiddels woonachtig in Nederland) en met een achtergrond psychologie werkt Laurentiu Nicolae Costrut als tolk en regie assistent mee aan de documentaire over de bijen van Transsylvanië. Vandaag nemen we onze apparatuur mee op de fiets om het berglandschap te verkennen en op zoek te gaan naar de mooiste plekjes. De spierpijn is een teken dat we toch echt wel ons best hebben gedaan.

07

We hebben het gedaan en overleefd! Overnachten in een huisje in de bergen zonder stromend water of sanitaire voorzieningen. Dit zijn wij natuurlijk helemaal niet gewend… Het koken gebeurt buiten op een hout gestookte kachel. Om misverstanden te voorkomen, dit is niet hoe de gemiddelde Roemeen leeft, veel van de Roemenen hebben een zomerhuisje in de bergen waar ze hun tijd doorbrengen met vrienden en familie.

08

En als de morgen voor ons net begint is de schaapherder al lang op pad om zijn schapen te voorzien van het beste gras dat er te vinden is. Het is opvallend dat een land dat alle moderne zaken als smartphones en andere gadgets kent en gebruikt, zo in contact staat met de natuur en de oude gebruiken nog altijd omarmt.

09

Maar we zijn hier natuurlijk voor deze kanjers. Deze kasten zijn geverfd in de kleuren van de vlag van Roemenië. Deze inwoner is trots op zijn land en laat dat dan ook graag op deze manier zien.

10

Na met een kabelbaan de berg op te zijn gegaan voor een Panoramashot van de stad Brasov, kwamen we aan de andere kant van de berg dit prachtige beeld tegen. Uiteraard wilden we dit filmen maar het duurde even voordat we aan het werk gingen omdat we stomgeslagen 10 minuten lang roerloos naar dit uitzicht hebben gestaard. Breathtaking…

11

Laurentiu is heel even in de huid gekropen van een geluidsman en ervaart de wereld van het geluid. Hij neemt hier het geluid op van een kabbelend beekje en schuwt het hoge gras niet in een land waar veel slangen voorkomen.

12

Er is hier zoveel schoonheid te vinden dat we met gemak een fotoboek kunnen vullen met alles wat we gefotografeerd hebben. En we mogen van geluk spreken dat we met film mogen werken om deze schoonheid met een publiek te kunnen delen.

13

Transsylvanië kent vele mythen maar werd onder het grote publiek bekend door het door Bram Stoker geschreven verhaal van Dracula. Om in deze sfeer te blijven kregen wij direct naast ons hotel een griezelig oud kerkhof als bonus erbij. We besloten er dan maar een mooi plaatje van te maken.

14

De zon zakt in het sprookjeslandschap en onze reis is bijna ten einde. We kijken terug op een ongelooflijke gastvrijheid, onbeschrijfelijke schoonheid en zien ernaar uit om aan de montage te beginnen van ‘de bijen van Transsylvanië’. Bedankt voor het volgen van ons fotoblog.